<< HOME

Eerste wedstrijd is al voltreffer - Geert

De jeugd trok een mooie wedstrijd, maar bij gebrek aan echte recreanten werden we toch laatste van 10. Toch een pluim voor dit resultaat met deze extreem jonge en op één uitzondering na ook zeer lichte ploeg. Hoopvol en het bewijs dat we vooral op techniek moeten trainen.
De Herenklasse had 17 ploegen. We begonnen met 2 en daarna 300kg, een opwarmingetje met 5 aan het touw. Hoewel in het begin grote gewichtssprongen werden gemaakt, bleef het vlot gaan. We kregen ook veel complimenten, hoewel we zelf niet de indruk hadden bij de vlotsten te zijn. Iets voor de 500kg (100kg per deelnemer dus al) vielen (nog maar) de eerste slachtoffers. Bij ons ging alles nog goed.
Vorig jaar had de ploeg die 560kg trok nog de derde plaats te pakken, nu waren er liefst 10 ploegen die 540kg omhoog "gooiden".
580kg dan : wij als vierde, trokken het omhoog, maar dat hadden de drie voor ons ook al gedaan, evenals 3 na ons. Resultaat : met 7 door.
600kg : nu MOESTEN de tegenstanders vallen als vliegen. Vooral omdat meerdere ploegen al herkansingen hadden nodig gehad... . Niet dus : slechts 1 ploeg sneuvelde. Het was ondertussen al "about silly o'clock" namelijk 2 uur 's nachts. Het moest helpen dat wij geen alcohol dronken (of toch niet meer op dat uur).
620kg : Nu zou het gebeuren??! Neen : NIEMAND viel af. Maar wij hadden nog geen enkele hapering meegemaakt, integendeel het liep steeds vlotter !!
640kg : HET GEWICHT VAN DE WINNAAR 2008. Van de 6 ploegen sneuvelt er slechts eentje. Dit kon toch niet waar zijn?
660kg dan. Als de Jansjes goed geteld hadden "in de bak" moest dit toch de limiet zijn voor bijna iedereen???Niemand trok dit nog vlot omhoog, velen hadden een herkansing nodig. Deze trek deed ons pijn. We moesten onze eerste poging staken. We hadden nog een poging VOOR de herkansing op het einde van de ronde, we wisten dat het moest lukken, maar deze poging deed ons pijn (letterlijk en figuurlijk) en net met onze laatste adem trokken we het gewicht over de meter. (132kg per persoon). De scheur in het schouderblad begon ferm op te spelen, hoewel het niet ter sprake kwam, zagen we onze collega steeds duidelijker over de zere plek wrijven. Het was drie uur 's nachts en ikzelf zag ons het resultaat niet meer verbeteren, evenmin als de anderen. Even werd overwogen te stoppen en naar huis te gaan. Twee stemmen voor het naar huis gaan, onder het voorwendsel van de jeugd die naar bed moest natuurlijk ; drie stemmen om toch niet zomaar uit het tornooi te stappen. Slechts 1 ploeg valt af !!! "Stop de persen!" Liefst 4 ploegen verbeteren de winnende score van vorig jaar. De top drie van vorig jaar en Versieck. Enkelen hadden echter al herkansingen nodig gehad : dit kon niet lang meer duren!
680kg : de twee twijfelaars/nee-stemmers hebben zich toch volledig kunnen opladen ! De beide ploegen voor ons gaan naar de herkansing (en zullen ook daarin falen)Papa's Jong Janssens én Heidevinken. Versieck stapt naar het touw, op en top geconcentreerd, gemotiveerd en nog vanalles ... . Het gewicht komt van bij de start vlot van de grond, vlot en zonder enige hapering gaan we door. Een stuk makkelijker dan 20kg geleden! we hebben echter het goede voorbeeld gegeven en ook Team extreme haalt (iet of wat moeilijker, maar even overtuigend) de 680kg (136kg per persoon !!!).
700kg : Versieck begint, het gewicht komt niet of nauwelijks van de grond. Tweede poging : Nauwelijks één greep van de grond en daarna "over naar herkansing". Tweemaal direct gevoeld dat aandringen geen zin had. Team extreme doet net hetzelfde... . Herkansing : het gewicht komt wel een dertig, misschien veertigtal cm van de grond, maar opnieuw : aandringen heeft geen zin. Een tweede poging op dat moment ook niet meer. De schouder speelt op, de jongere heeft de onderarm geforceerd, den anker heeft brand- en wrijvingswonden, opa moest allang in zijn bed liggen en voor mij hoefde het ook niet meer. Team Extreme doet wel beide pogingen, maar haalt eenzelfde resultaat : njet.
Gelukkig beslist de organisator om geen afkamping (690 of opnieuw 680kg) te doen en ons de eerste plaats te laten delen. Kwart na drie kunnen we tevreden na een schitterende (edoch lange) avond, vertrekken. Om kwart voor vier krijgen we een eerste ongeruste telefoontje. Om 4 uur zijn alleen de chauffeurs nog wakker. Als we om halfvijf uitstappen zijn we al zo stijf als een plank. Bedankt Janssens!
Graag tot volgend jaar.

Excuses aan de ongeruste ouders !