<< HOME

Belgisch Kampioenschap : op de goede weg? -

"De Heidevinken" stond op hun shirts, maar dat was waarschijnlijk een drukfout, want zelf hadden ze het telkens over "De Haadevienke". De moraal was supergoed ! Ondertussen hadden De Pony's nog maar eens een loodzwaar gevecht tegen De Stove op het menu gekregen. Ze trokken 1-1, en vooral voor De Pony's bleek het later een "Pyrhus-overwinning (overwinning waarbij je zelf meer verliezen hebt dan de tegenstander). De volgende ronde Versieck-Ponys... dit was het moment, zelfs dat ze twee vervangers hadden maakte ons niet bang. We konden hen een heel groot stuk meekrijgen tot de rug van Marc V. weer kraakte. Tegen beter weten in trok hij ook nog de terugwedstrijd, en weer ging het heel ver heel goed, maar dit was allesbehalve gezond. Een ferme domper. We konden ook nog winnen van de zeer jong Berketrekkers (chapeau voor de moed!) en hadden weer een goede trek tegen De Stove, echter zonder openingen naar een overwinning. Fam. Janssens en Mertensmannen ging ook met een lekker gevoel, maar dezen spelen toch nog een klasse hoger. Een vijfde plaats was het resultaat. We moeten hiermee tevreden zijn, maar onze superdag werd in "de knop gebroken". Andy zou waarschijnlijk zeker een partij of twee meer hebben kunnen helpen behalen? Maar hij was jammer genoeg afwezig. Mertensmannen wonnen in drie harde trekken van Fam. Janssens, De Stove kwam voor brons niet echt meer in de problemen tegen De Pony's.

Bij de Dames konden we slechts deze week de ploeg helemaal klaarstomen. Emma en zeker ook Caroline bleken echter echte aanwinsten. Van Noella en vooral Steffi wisten we dat al vooraf. Tenslotte nog een geslaagde verschuiving dat Nathalie nu ankervrouw werd, ipv de jarenlange vaste waarde Rosa. Samen met routiniers Veerle, Nikita, Katrien en Ilse vormden ze een behoorlijke ploeg. Trainer Mark S. had al enkele jaren goed gezaaid, en nu mocht coach Geert "oogsten". In een ideale wereld zouden de blessures van sterkhouders Kathy en Sylvia tegen volgend jaar geheeld zijn, en zouden we vooraf met een volledige Damesploeg een paar tornooitjes moeten kunnen trekken... . Maar ja : had mijn tante klootjes gehad, het was mijn nonkel. En had mijn bomma wielekes, het was een karreke. Dus volgend jaar zal er ook wel weer iets zijn, zeker? De wedstrijden zelf waren nauwelijks spannend te noemen. Fam. Janssens tornde torenhoog boven iedereen uit. En tegen de Joliekes konden wij ook maar even de indruk geven dat het een spannende wedstrijd zou kunnen zijn. Tegen De Westvlaamse collega's van Fredotrans moesten we ook maar één trek moeite doen om aan het "langste eind te trekken". Alle ploegen dus ver uit mekaar, jammer genoeg de Kempische toch nog altijd boven de Westvlaamse. Brons, zonder meer. "Maar PAS OP! We komen terug (misschien)"!