<< HOME

Oedelem en Nieuwvliet - Geert

In Oedelem weer wat schuiven met de pionnen. Maar omdat we slechts De Stove, De Pony's en Fredotrans moesten bekampen, niet echt een goede oefening. We trokken eenmaal gelijk tegen Fredotrans. De anderen konden we niet vooruit krijgen.
De tweede ploeg startte met een mannetje te weinig (equivalent van 5 heren) en daar zaten toen nog drie van onze jongsten bij (de drie samen een 130kg). En dat bleek te weinig om een vuist te maken. Ook om iets te proberen was er geen zin? Een verloren middag. Toch eenmaal gelijk getrokken, maar wel op de laatste plaats gestrand.

In Nederland een totaal ander tornooi : op blote voeten, met 7 heren tegen 8 heren (ongeacht het gewicht), niet heen en weer trekken... . Niks zoals wij het kennen, maar ieder jaar maf en superleuk. Onze Heren (met 2 jeugd en dame) was er nog maar eens derde. We verloren zoals ieder jaar tegen de pletwals van Duffossee, maar ook zij konden de finale niet winnen (start gemist?). We wonnen dit maal wel tegen KLJ Eede, wat altijd een "wedstrijd in de wedstrijd" is daar achter de dijk. Tweede in de poule, in de kruisfinale verlies tegen de latere winnaar. Wel vlotte winst in de troosting. Een derde plaats "met de glimlach". Om een aantal van onze kleinsten ook eens te laten meedoen hadden we ook een jeugdploeg opgetrommeld. Op zondag om 20u hadden we nog 120kg tekort, tegen de maandagavond hadden we liefst 250kg over : de jongsten 5 en 6 jaar. In totaal 17 trekkertjes (m/v) om aan 450kg te komen. We moesten telkens zes atleten aan de kant laten.
De ervaren trekkers (Feel, Sander en Damon) hadden duidelijke instructies gekregen hoe ze het jong geweld konden sturen, en blijkbaar lukte dat supergoed. De enthousiaste trekkers en treksters gingen hoe langer hoe meer op een wolk leven, want ze waren bezig aan een foutloos parcours. Zelfs toen we de start misten omdat de interviewer ons nog wat aan de praat hield bij de start, konden we alsnog terugkeren en winnend afgsluiten. Net toen we dachten dat ons niks meer kon gebeuren, lieten we één wedstrijd liggen. Er waren sterke verdenkingen dat de tegenstanders echter een paar kilootjes meer wogen. Ja? Nee? We zullen het wel nooit meer weten, maar bij een volgende controle hadden ze toch een kleine 100kg teveel op de teller, hoorden we achteraf.
De halve finale viel goed mee en het enthousiasme bleef maar groeien. Mede daardoor was de finale niet eens meer de zwaarste wedstrijd. Springen, dansen, roepen, juichen... .
Als prijs een beker, een grote wisselbeker en een slagroomtaart. Annie had nog een mes bij om deze aan te snijden, maar de 17 waren niet meer te houden; het mes werd in veiligheid gebracht en de slagroom verdween op de handjes en in de monden, onmiddellijk gevolgd door het fruit, de creme en de koek.

Bedankt Ian, Connor, Duncan, Dries, Juanita, Benjamin, Lieselot, Gijs, Evelien, Ann-Sofie, Jonas, Kiana, Diederik en jeroen. HOPELIJK tot volgend jaar ! En voor de 12-jarigen : misschien tot binnenkort? Mogelijks een echt winning-team met Feel, Sander en Damon?

Sylvia heeft de foto's op onze site gezet : zie link.