<< HOME

De Haan -

Onze ploegsamenstelling "om eens te proberen waar we met de jeugd al staan" : Feel, James, Nikita, Erik, Hans, Marc, Sylvia, Ilse.
We mochten starten tegen KLJ Ruiselede, een ploeg die wegens de vele trekkers uit de Recreantenploeg liever bij de recreanten had meegetrokken. Ze lieten toch een heel goede indruk, maar we wonnen. Daarna 't Parochiebladje, ook met een nieuwe aanwinst. Opnieuw gewonnen. We bleven in de winning-mood tegen de twee ploegen van Fredotrans die uitzonderlijk twee gemengde ploegen opstelden. (Eigenlijk hadden we waarschijnlijk alle 5 getwijfeld om bij de Getrainden mee te doen, waardoor we toch een mooi tornooitje hadden). PAUZE en nog geen enkele wedstrijd verloren !!
Wel realisme : De Pony's en De Stove wachtten ons nog op. Tegen De Pony's konden we even de schijn ophouden, maar dat was het dan. Alhoewel ook zij met een nieuw gezicht in de rangen trokken, de oude rotten hebben met z'n vijven echter al flink wat power!) De Stove was de enige ploeg die met een geroutineerde ploeg trok, dus zij konden redelijk rustig het tornooi controleren. Versieck tevreden met de test op een derde plaats.

Toen bleek er echter nog een troosting (kleine finale voor de derde plaats) op het programma te staan : veters weer dicht en opnieuw de wei op tegen KLJ Ruiselede.
Opeens leek de vermoeidheid (van de avond voordien?) keihard toe te slaan bij onze twee dames, waardoor ook onze jongste trekker onzeker werd. Uitzonderlijk moest ook Leftie-Hans (normaal vaste ankerman, nu voorlaatste om James te trainen) de rol lossen. De eerste trek wonnen we nog na een harde wedstrijd, maar nadat we alles hadden moeten geven om achteruit te gaan, vielen we op één meter van het einde nog eens stil. Na veel zwoegen en zweten konden we nog afwerken maar het had bloed zweet en tranen gekost. Dit zag er niet goed uit, maar we stonden natuurlijk wel voor. In wanhoop nog de ankermannen onderling gewisseld, maar ook dat was allesbehalve de oplossing ; en meerderen moesten al van bij de start gaan hangen. 1-1, zoals te voorzien?
Maar nu moesten we dus gerecupereerd zijn voor de beslissing. We wonnen ook de toss, wat alleen een psychologisch voordeel was, want beide ploegen hadden aan de mindere kant gewonnen. Echter toen het touw nog maar werd opgenomen was duidelijk : de bobijn was helemaal afgewonden. Verbeten wanhoop op alle gezichten. Had ik gevraagd "zijn we nu naar huis?" hadden de meesten waarschijnlijk geantwoord "Ja, maar eerst wat rusten!" We konden ons zelfs niet meer opladen. De derde trek werd dan ook verdiend gewonnen door KLJ Ruiselede. Wijzelf zakten naar plaats vier, maar dat was geen probleem want we hadden vandaag weer een "ferm potje getrokken".