<< HOME

Medaille vr moed en zelfopoffering - Geert

Gesneuveld op het veld van eer!
Met een zeker gevoel van wraak, wilden we 1 week na het BK, pieken op de competitiedag te Maarkedal. We hadden twee ploegen, die samen een heel behoorlijk niveau vertegenwoordigden! Het werd een strijd zoals we die in onze 13 jaar NOG NOOIT hadden meegemaakt. Iedereen was tevreden de strijdbijl na 5 wedstrijden al te mogen begraven.


We openden het alweer zeer goed georganiseerde tornooi van Wieme met een opwarmertje : Versieck tegen Versieck 1. Onmiddellijk lagen onze kaarten open en bloot op tafel. “Versieck” was de te kloppen ploeg. Deze bestond uit Bogdan, Frederik en Hans, samen met 4 jeugd : Dieter, Sander, Jonas, Ponsac. Versieck 1 bestond uit Sylvia, Sofie, Nan, Lieselot, Erik, Hannes, Lorenzo, Jurgen en Geert. De volgende trek gaven de Mersch Gebroeders al hun visitekaartje af door een verdiende 1-1 te trekken tegen Wieme. De Stove mocht opwarmen tegen een alweer moedig, maar licht en onervaren (sommigen toch) Parochiebladje.
De volgende ronde wachtte ons de clash der clashes : Versieck-De Stove. Het werd een ware veldslag waarbij de trekkers aan beide zijden zeker al zouden hebben opgegeven als het tegen een andere ploeg zou zijn geweest! Beide ploegen zetten heel veel druk en De Stove kon slechts heel langzaam achteruit kruipen. Dit was ingecalculeerd omdat we een jonge (lichtere) ploeg hadden opgesteld. We maakten het hen heel lastig en ze moesten de aanval staken. Na een minuut stonden beide ploegen stil met wel erg veel druk op het touw. We trapten niet meer in de De Stove-val en zagen de tegenstander plooien. Na twee minuten begon hun druk te zakken en vochten we ons een weg achteruit. Echter, net toen enkele tegenstanders de handdoek gingen werpen, en we hen hadden gedwongen tot een eerste waarschuwing; verloren ook twee van onze trekkers alle grip op het touw. De tegenstander kreeg weer moed en we moesten weer in de verdediging. Opnieuw lukte dat nog net en toen we opnieuw achteruit stapten, gebeurde hetzelfde. Herstellen was nu niet meer mogelijk en liefst NA DRIE VOLLE MINUTEN vechten en afzien, kon de ploeg aan de andere zijde nog eens alles geven en afwerken. We kregen wel een behoorlijke rust van de scheids (die had de wedstrijd dan ook perfect aangevoeld) maar we waren nog niet klaar voor de tweede trek en konden het overgewicht nu niet meer tegenhouden. De tweede trek was wel hard, maar minder heroisch

Enkele leden van Versieck trokken de banden met andere ploegen aan, hetzij door coaching, een gezellige babbel, of nog andere wijze. ;-)

In de derde ronde kreeg De Stove met Versieck 1 een hapklaar brokje. Maar Versieck moest de wei in tegen Wieme. Al bij het vastgrijpen van het touw, zag ik de bui al hangen : wij waren nog steeds kapot, de suiker werkte nog niet en we hadden minder grip op het touw dan dat er haar op Hans’ hoofd staat. Ondanks het hars. We vochten wel, maakten het hen ook lastig, maar maakten het onszelf zo weer moeilijk, we hadden geen kans. De daaropvolgende pauze in het tornooi kwam te laat.

In de vierde ronde nam Versieck 1 de maat van t Parochiebladje en zo verzekerden dezen zich van de vijfde plaats. Versieck moest strijden tegen Mersch Gebroeders, die al een ganse middag op een wolk hadden geleefd. Opnieuw was bij het opnemen van het touw duidelijk dat we nog steeds niet gerecupereerd waren. Jammer genoeg vandaag geen reserves. Opnieuw gaven we niet op, en we trokken een hardbevochten gelijke trek. Wieme, gesteund door een enthousiast publiek, slaagde erin De Stove vooruit te sleuren. Ook de ploeg uit Houtave zat dus nog kapot.
De laatste ronde ten slotte, werd er opnieuw een wereldstrijd gestreden. Dit keer tussen De Stove en Mersch Gebroeders. Mersch gebroeders verloren nipt beide trekken, maar hadden De Stove wel tot 2 waarschuwingen gedwongen. Wat hen op een totaal van minstens 5 terechte waarschuwingen bracht. Ze hebben ooit makkelijker tornooien gehad.

Het is lang geleden dat we nog zo een zwaar en spannend tornooi hebben getrokken. (Dieter zal het geweten hebben, als onervaren trekker! Sander die normaal anker staat, ook!) We hadden geen geluk bij de volgorde van wedstrijden, maar het resultaat lag zeker ook aan het hoge niveau van de tegenstanders! De Stove als altijd, Wieme blijft groeien en kon van de omstandigheden profiteren (de volgorde, maar ook van de supporters, wat hun eigen verdienste is!), Mersch Gebroeders, die op een onwaarschijnlijke manier op dit niveau debuteerden en ook ’t Parochiebladje, de nooit opgevende Izegemnaren.

We trokken met Versieck het mooiste touwtrekken dat we in jaren trokken, jammer genoeg vertaalde zich dat niet in de punten. Maar ik was wel trots. Versieck 1 kon nergens verrassen, maar liet ook geen steken vallen. Ervaring troef.

Nooit voorheen kreeg ik op maandag zoveel SMSjes dat iemand spierpijn had. En dat zal zeker niet alleen bij ons het geval zijn geweest. Hopelijk hebben we niemand bang gemaakt van het Touwtrekken.
PROFICIAT organisatoren,
PROFICIAT wedstrijdleiders,
PROFICIAT tegenstanders,
PROFICIAT VERSIECK!