<< HOME

Geslaagd optreden in Beert - Geert

Na de belevenis op (en vooral na) het GENSB in Retie, stond onze trekkers weer wat leuks te wachten in Beert. Feestend Beert maakt ieder jaar zijn naam waar! Onze damesploeg bestond uitsluitend uit dames die vorige jaren als “extreem licht” gecatalogeerd stonden. Sylvia en Nikita waren jarenlang onze lichtste dames. In Beert waren ze de twee zwaarsten. En dat zegt niks over henzelf! Met Nan, Ebe, Linda en Namfonh waren we te licht om een goed resultaat te halen. Ondanks mooi trekken, werden we meestal op gewicht gepakt. We werden nog 9de van 12 (twaalf!!!) damesploegen. Frustrerend n beetje, want wel erg goede houding.
De Heren Erik, Bogdan, Geert, Marc, Sander, Jonas, Ed, Ponsac mochten al direct tegen Veehandel DeKrieck beginnen in de eerste trek van de avond. Aangezien er in Beert geen kruisfinales zijn, was het dus al direct er op of eronder… . Wij waren blijkbaar al wat meer wakker dan onze tegenstanders, want al met al kwamen ze vlot mee. Ook later geen problemen meer ondervonden in onze poule, dus mochten we zorgeloos naar de finale. Daar stond ons echter de ploeg van Beert zelf te wachten. No bullshit : 1 trek, en de winnaar is gewonnen. En dit jaar dankzij het drogere weer geen kantvoordeel. We kregen nog een pauze om ons op te laden, en ondertussen kwamen een 1000tal mensen de tent ingestroomd om de finale te bekijken! De thuisploeg won zonder veel pardon de finale trek. Een te groot gewichtsvoordeel om op te vangen (en ze waren misschien ook wel iets meer gebeten om te winnen).
Onmiddellijk na de finale barstte het feest helemaal los met twee hyperkinetische Hollandse springkonijnen. Niet alleen onze aanwezige jeugd liet het zich welgevallen. Na de traditionele prijsuitreiking op het podium (voor ondertussen een 2000 man) en de al even klassieke hoedjes, liet Sylvia terecht optekenen : WE ZOUDEN BETER ONZE PLOEG VERPLICHTEN ALLEMAAL MEE TE KOMEN, DAT ZOU PAS TEAMBUILDING ZIJN! Volgend jaar zou ze alvast de Michael ook aanraden om mee te komen.
Maar dat vind ik nu voor dat ene tornooi niet echt nodig, zie… .
Na een drietal keer het slotuur te hebben aangepast, “allez nog n kwartiertje erbij voor we vertrekken” “en nog een kwartiertje erbij”, reden we blij naar huis toe. Aan het rond punt van Aalter moest de chauffeur nog een dopingtest ondergaan bij een politiecontrole. Alles verliep vlot, ook al werd de voet van de agent bijna verpletterd, en droeg Lieselot volgens de wetsdienaar te weinig bescherming. Wat werd opgelost door Sylvia daar dan maar ter plekke te laten. Gelukkig moest er vandaag niemand overgeven.
Beert : ge moogt ons al opschrijven voor volgend jaar!!!
De volgende ochtend opstaan was al iets lastiger. Maar dat hadden we er graag voor over.