<< HOME

Op naar Melbourne - Geert

Op 10 juni vonden de Engelse kampioenschappen vijf tegen vijf plaats bij onze bevriende club MELBOURNE. Omdat de datum van Holland ons dit jaar niet paste, was dit het ideale excuus om het kanaal ook dit jaar weer es over te zwemmen.

Doordat het tornooi van Melbourne in juni plaats vond, hoopte ik vooraf dat we met veel zouden afreizen : degenen die andere jaren zeiden “we zijn dan al op reis” konden dit nu niet als argument gebruiken. Uiteindelijk moesten we wel een zeer beperkte delegatie afvaardigen. We vertrokken met zijn zevenen : Piloot Marc, copiloot Hans, vluchtleider Geert, stewardess Sofie, onze planner Hannes en Erik die ook nog eens ging proberen in Engeland te trekken. James tenslotte ging ook eens de oversteek wagen.
We waren nog maar goed vertrokken toen er eentje afviel (nee, dit is geen grapje over James) : Sofie werd beleefd, maar vooral zeer direct, verteld “You are not going to the UK”. Geen leuteren aan, identiteitskaart niet correct, ook al hadden we we nog een siskaart en rijbewijs en een … “YOU ARE NOT GOING TO THE UK, I’ve said” Maar, … maar,… “Niks te maren” : einde reis van Sofie (op enkele uren “wachtzaal Franse politie” en een lange terugreis naar Oudenaarde na).
Een ferme domper : “toen waren we nog met zes”. We hadden ook allemaal verdachte namen : i-rk, Ens, En-nes, Cerd, (Marc en Sofie vielen mee, James was natuurlijk zo Engels dat het verdacht werd)

De reis verliep uitzonderlijk vlot (voor het eerst in zes jaar geen werken op de M1) en we konden zelfs nog es uitstappen om de beentjes te strekken in een kasteelpark (Tamworth).
Ons onderdompelend in de engelse cultuur gingen we met onze English Ambassador of our Tournament (Steve Gardner) en Shaun een biertje drinken en wat eten. Porties waren wisselvallig, maar bediening was er vlot (hebben we al eens anders gehad, nietwaar Steffi?). Na het afspreken dat Shaun met zijn nieuwe ploeg (LCS-Last Chance Sallon) ons tornooi komt bezoeken en het ophalen van herinneringen en afspreken met Steve, gingen we nog naar de Holland Sportsclub voor een biertje en een verbroedering met Melbourne. Daar werd al direct een overeenkomst afgesloten dat ook Melbourne op 21 okt te gast is, en ook Bill van Holland TOW gaf al deze intentie te kennen. Veel te laat voor sportmannen rolden we in ons bed. Het was al bijna 1 uur!

Na meerdere weken zondvloed in Engeland, en op de heenreis nog extra nieuwsflitsen van de overstromingen in Wales, konden we het op zondag niet beter treffen : ontbijten kon gezellig in open lucht, zonder de tent te moeten opzetten, maar ook zonder de bijen. Daarna reden we naar Melbourne. Erik was druk uitkijkend naar de wereldberoemde tennisvelden van Melbourne, maar kon ze maar niet vinden.

Tijdens het tornooi beloofden Melbourne, Holland, maar ook York om zeker te komen op 21 okt. Church House zou zeker ook weer proberen, maar geraakt dit seizoen meestal niet aan voldoende trekkers. Desnoods komen ze maar met de andere ploegen mee??!!
De andere ploegen toonden ook veel interesse, maar hopelijk kunnen onze vaste klanten hen ook concreet overtuigen.

Na het tornooi gingen we op aanraden van de plaatselijke ploeg lekkere roast gaan eten! Daarna bezochten we de “Legion Club”. Hans, James en Marc bezorgden ons nog n onvergetelijk zicht door met bank en al te kantelen. De bewakingscamera stond blijkbaar aan, waardoor we misschien nog op ITV zullen verschijnen in “You’ve been framed”, de Britse Videodinges. Het was SCHITTEREND, achteraf zelfs voor de slachtoffers zelf.
Daarna gingen we poolbiljarten tegen Melbourne, de eerste spelletjes verloren we, maar tenslotte konden we gelijk komen tot 3-3. Hun doping werkte blijkbaar niet zo goed… . James had bijna een stijve nek van om te kijken : niet gewoon om zijn naam zoveel te horen, dacht hij telkens dat men naar hem riep.

Ook de terugreis verliep onverhoopt vlot. We maakten de verleiding voor James nog iets groter door naar de Kentucky Fried Chicken te gaan eten, en we hadden nog alle tijd om RochesterCastle te bezoeken. Nooit gedacht dat er in 1 stad twee beroemde kastelen zouden zijn, dus we volgden eerst de verkeerde pijlen. We maakten er een sfeervolle regenwandeling aan de kust van! Daarna bezochten we de schitterende RochesterCathedral, met het echte verhaal van het portret van James Vlll en wat men niet verteld over deze fiere exhibitionist. RochesterCastle was de laatste attractie. De fantasie vloog op hol : van Monthy python’s Holy Grail (bij dat kasteel opgenomen scene met de kokosnoten) tot Laat-Middeleeuwse gevechtstactieken. We waren nog 2 uur eerder aan de Chunnel terug dan gepland en waren dus mooi op tijd thuis.
EEN SCHITTERENDE REIS!!!
VOLGEND JAAR OP ZONDAG 2 JULI NAAR YORK. Hopelijk iets meer volk en allemaal met n geldige identiteitskaart.