<< HOME

Vice Belgisch Kampioen - Geert

Uiteraard is de Heren zestal onze klasse. Net als vorig jaar zouden we weer proberen boven onszelf uit te stijgen. We trokken minder aggressief dan vorig jaar, maar in essentie wel helemaal op dezelfde manier. Daardoor konden we het dit jaar wel gans het tornooi volhouden. We hadden ons (meesten toch) sinds woensdag elke dag kort voorbereid, de opwarming helemaal anders aangepakt en we hadden geluk bij de loting : we mochten rustig beginnen. Waarin ligt het? Feit is dat we heel goed recupereerden.
We stonden enkele rondes alleen aan de leiding, maar dat lag misschien vooral aan de loting... .
We slaagden er meestal in om als eerste te vertrekken! En eindigden als vierde.

De sfeer die ik al maanden probeer op te roepen kwam nu uiteraard als vanzelf : iedereen ging ervoor en straalde enthousiasme uit aan de teamgenoten. (Echte sporters moeten die sfeer echter vanuit het niets kunnen oproepen! Doch dit ter zijde.)

In de halve finale tegen Fam. Janssens konden we warempel de eerste trek winnen, ondanks de jaren ervaring bij de ploeg uit Retie. Maar het had net iets teveel moeite gekost, en de Janssens-clan bleef olympisch kalm. Ze trokken ons nog twee keer over, weg finale.
Ondanks een ijzeren wil om toch nog brons te pakken, verloren we ook de strijd voor de derde plaats tegen de tweede ploeg uit Retie.
Nipt... maar we mogen echt trots zijn op deze vierde plaats! We hebben ervoor geknokt en konden weer onszelf overtreffen op het BK.

De achttallen heren wilden we doen als een beetje een troostprijs voor wie teveel reserve was geweest in de zestallen, die achttallen liggen ons niet zo goed. Hoewel we in Engeland enkele hierin punten pakken.

Met 4 ploegen moesten we slechts 1 ploeg achter ons houden om op het podium te staan.
We eindigden als tweede na de voorrondes en slaagden erin de lichtere Berketrekkers en een heel goede ploeg van Janssens achter ons te houden. Ook in de halve finale lukte het ons! Tactiek : gewoon harder trekken dan de anderen en 4 meter achteruit.
We hadden op dat moment al een 4tal keer bijna losgelaten omdat we het verkeerde fluitje hoorden en we deden het bijna nog eens, maar toch zwoegden we ons naar de finale.

Aangezien een BK eindigt met de finale, bestaat er niet zoiets als een applausvervanging in het Touwtrekken. Anders had Frederik er een gekregen! In het zicht van de finale werd hij in een soort ultieme poging, gewisseld. Maar het mocht niet baten.

Bij het opkomen viel alvast het enthousiasme van onze supporters op. Met een hartelijke dank aan de aanwezige fans!!!
Ondanks een knallende sfeer moesten we al vlug bekennen dat er niets te beginnen viel tegen de klasseploeg uit Retie. Maar ons zilver voelt aan ALS EEN OVERWINNING!
Van de trekkers Frederik, Erik, Lorenzo, Mark, Marc, Michael, Andy, Hannes, Hans ; van mezelf ; en van alle anderen uit onze ploeg die daar waren of ons sparren op training of nog anders vooruit helpen door hun hulp en enthousiasme.
10 jaar en 3 maand na ons allereerste tornooi, eindelijk een medaille!

Die zal mooi staan naast die van onze dames. Onze dames waren helaas niet actief op dit BK.
Volgend jaar zullen ze er echter beter dan ooit staan, want dan beginnen we aan de voorbereiding van zodra de datum bekend is. Wie niet meegaat, blijft maar achter.