<< HOME

De Drie Dolle Dagen van Versieck : Engeland (1) - Geert

Om fit te zijn vertrok er al een minibusje vrijdagmorgen 9u, kwestie van fit te zijn op zaterdagmiddag!
De tweede auto vertrok om 13u. De eerste auto werd al opgehouden bij de paspoortcontrole, omdat enkelen er wel heel verdacht uitzagen en omdat de agent moeilijk kon geloven dat een lichtere DAME ook echt kon TOUWTREKKEN? En daarna kwamen we vast te zitten in de file naar de file op de ring rond Londen. Toen we deze tweede file uit waren, kwamen we terecht op de M1, stilaan bij onze ploeg bekend als de M(mohventtog weeral file) nummer 1. Onze verkennersrol leverde een telefoontje op naar de achtervolgers "neem asjeblief de andere route!!!". 4 uur eerder vertrokken, kwamen we slechts klein anderhalf uur eerder aan.
Toen gingen we samen eten in de "Little Chef". Deze kleine deugniet specialiseerde zich echter ook in kleine porties, zodat we op zaterdag al minder bang moesten zijn van de weegschaal... .

Op zaterdag, na een ontbijtje, gingen we met de gtroep het Nationale Brouwerijmuseum gaan bezoeken, we vielen achterover van de ingangsprijs, en niemand stond echt te springen, maar we waren positief ingesteld en maakten er een leuke activiteit van. Toen bleek een groot aantal tastings in de prijs inbegrepen... . Niet onze bedoeling en we hebben veel meer dan de helft laten staan, maar niet echt prestatiebevorderend als iemand die 2 pinten op een heel jaar drinkt, toch begint te proeven. Luttele minuten later werd ik dan nog uit de Pub gezet... maar dat was gelukkig maar omdat mijn minderjarige zonen niet in een pub binnenmogen.
Net op tijd voor de weging arriveerden we bij onze gastheer Steve Gardner. Er was een Family-Fun-Day aan de gang en Steve had 4 gelijkwaardige teams bijeengekregen op deze "International Meeting". We hadden heel veel toeschouwers tussen de bezoekers van het evenement van de plaatselijke Rotary-variant.
3 klassen, 4 ploegen, en Steve had ons vooral gewaarschuwd voor York, een ploeg die toch ook meer dan 2 uur had gereden.
In de 680kg-klasse trokken we met een dame (maar wat voor één?) in de ploeg en 2 leentrekker(tje)s van York, om toch maar onder onze gewichtslimiet te blijven. We begonnen tegen York en verloren na een mooie wedstrijd. Gelukkig had Steve ons geïnformeerd en met dubbele kracht trokken we de andere twee tegenstanders naar onze zijde. Dezen waren DieselPower (Young Farmers) van Shropshire op 90minuten rijden en Melbourne van Derbyshire, uurtje rijden). Twee jonge teams met heel veel vooruitzichten.

In de 4 4klasse konden we het opnieuw niet halen van York dat vorig jaar pas startte op dit niveau, maar wel enkele ervaren trekkers in de rangen had.

Voor de caychweight mocht de voorzitter de schoenen aanbinden en kregen we hulp van de alom gekende en gevreesde "Sean", een monument bij Holland. Hij is ook al bekend in Damme na 3 bezoeken, vooral bij ons, cafébazin en zelfs politionele diensten... . Sofie zou ook meedoen, maar was eerder al wat te diep gegaan en we zochten een vervanger : het werd "Chip" of "The Chipper". Later hierover meer. We wonnen opnieuw de wedstrijden tegen Dieselpower en Melbourne, en de laatste match was tegen York. Ditmaal wonnen we en we konden onze vreugde niet op. Vooral Nan niet toen ze de beker mocht ophalen die bijna tot aan haar oksels reikte. Een lesje van haar aan de ploeg in optimisme (voor) en enthousiasme (na).

Het eten 's avonds was geen onverdeeld succes, om het met een understatement te zeggen.
14 mensen ineens bedienen bleek te moeilijk voor het plaatslijke restaurantje. Steffi kreeg het etenzo een klein uurtje na alle anderen. ALLE anderen? Neen, Ilse had ook al driekawrtuur gewacht en de sidedishes waren ook al zo laat geweest. Een hartig woordje werd gesproken met de manager! Onze eigen ervaren kok had ondertussen een bordje met een stukje van een biggetje gehad, waar hij een ferme kotelet had verwacht en 8 frietjes. Grappig (voor de andere ploegleden dan toch), want mijn 4jarige had er wel 20 gekregen, ze zijn echter nooit tot bij "onze kok" geraakt... .
Enkelen gingen slapen, wegens gebrek aan binnengenmoen energie, de anderen zochten Steve nog even op, voor een peren-cidertje of aanverwante.