<< HOME

Een drukke paasvakantie - Geert

Als alternatieve extra-training gingen we op zaterdag een potje basketten. Bij de allereerste doelpoging ging er al een loepzuivere driepunter door de basket. Een andere tegenstander vertrok telkens van buiten de driepuntlijn voor zijn geslaagde lay-ups en eigenlijk bewees iedereen over nog behoorlijk wat balgevoel te beschikken. Al duurde het bij sommigen wat langer eer het balgevoel weer aan de oppervlakte kwam. Voor mezelf een confronterend moment toen ik door mijn eigen zoon werd voorbijgedribbeld, maar ik vrees dat dat vanaf nu bij het vaderschap kan behoren… . Ondanks een leuke oefening, zeker voor herhaling vatbaar, werd toch niemand een vast contract aangeboden door de plaatselijke basketbalploeg.

Dus gingen we op zondag maar weer Touwtrekken. Vandakker had geen groots tornooi op poten gezet, maar alles was wel dik in orde. (Hadden ze toen maar geweten wat ze nu weten wat betreft de buur-ploeg.) Onder het motto “plezier daar moet je zelf voor zorgen” hadden we een delegatie van liefst 30 personen. We hadden bijna een buske kunnen huren… . We kregen wel de gewaardeerde hulp van een koppel trekkers uit een bevriende ploeg : een leuk en geslaagd experiment dat wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar is. We konden ook weer even onze parttime-Versieck ankervrouw in de armen sluiten (na een half uurtje wachten en wachten en wachten…). Een welkome Kempische trekster zorgde tenslotte voor een volledige ploeg. Hoewel we voor 20% van de ploegen zorgden, haalden we niet evenredig veel punten binnen, op zijn zachtst gezegd. Onze volbloed-ankerman James had zich akkoord verklaard om in lijn te gaan staan om de 8tal Vrij-ploeg rond te krijgen, hoewel dit helemaal niet zijn ding is. En we weten het : als je in Antwerpen ook maar een beetje toegeving moet doen op de ploegsamenstelling ben je een vogel voor de kat. Bij de combiploeg hadden we dan weer iemand die nog nooit aan het touw had gestaan, maar had ik toch wat meer weerstand verwacht en na een 4tal trekken zakte de moraal even naar het nulpunt. Wat peptalk bracht ons meng-team weer gemotiveerd op de baan en uiteindelijk maakten we er toch nog een goede training van. Zodat we nog min of meer tevreden konden huiswaarts trekken.

Op woensdag trakteerden we onszelf op een initiatie krulbollen. We verklaren al twee jaar aan een stuk dat trabollen na Touwtrekken de coolste sport van al is, dus wilden we de lokale krulbolvariant ook een kans geven. Het was leuk tot heel leuk. Maar na ons pensioen leggen we toch maar liever een trabol aan. Misschien was krulbollen iets te moeilijk? Of was trabollen net iets spannender?

Voor de donderdagtraining vreesden we wat afzeggingen doordat we op woensdag al waren samengekomen, maar bijna de volledige trainingskliek was toch weer present!
BRAVO, TEAM!